وبلاگ

تاثیر پیاده‌ روی بر درمان تنگی کانال نخاع

پیاده روی

تنگی کانال نخاع از جمله خطرناک‌ترین بیماری‌هایی است که در صورت عدم درمان، ممکن است عوارض جبران ناپذیری مانند بی‌اختیاری ادرار، عدم تعادل در راه رفتن، ضعف شدید در پا، دردهای آزاردهنده در ناحیه کمر و پشت ران و ناتوانی در انجام بسیاری از کارها را به دنبال داشته باشد.

بهتر است بدانید طبق تحقیقات چند سال اخیر، پیاده روی صحیح و اصولی، نقش مهمی در رفع التهاب و تسکین درد تنگی کانال نخاع دارد. در صورتی که بیماران مبتلا به این عارضه روزانه چند دقیقه پیاده‌ روی انجام دهند، می‌توانند شاهد رفع دردهای غیر قابل تحمل و بهبود علائم بیماری خود تا حد زیادی باشند.

 

علائم ابتلا به تنگی کانال نخاعی

قبل از هر چیزی بهتر است در ابتدا با علائم مهم ابتلا به تنگی کانال نخاع آشنا شوید تا در مواقع اضطراری، هرچه سریع تر به پزشک مراجعه کنید؛ از مهم ترین علائم این بیماری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • احساس گز گز
  • ضعف
  • ناتوانی در ایستادن
  • مشکلات مثانه
  • سوزش
  • کمردرد مداوم
  • احساس فشار در ناحیه پایین کمر
  • عدم ناتوانی در بالا آوردن پا

در صورتی که علائم ذکر شده را داشتید، بهتر است به منظور بررسی دقیق تر، به پزشک ارتوپد مراجعه کنید.

 

بهترین روش‌های پیشگیری از ابتلا به تنگی کانال نخاعی

در نظر گرفتن روش‌های پیشگیری از ابتلا به تنگی کانال نخاع می‌تواند به شما کمک کند تا خطر ابتلا به این بیماری را کاهش داده و از عوارض آزار دهنده آن در امان باشید.

 در ادامه مهم ترین کارهایی که می‌توان برای پیشگیری از این بیماری انجام داد را به شما معرفی می‌کنیم.

  1. بهتر است به صورت روزانه و مرتب ورزش کنید.
  2. وضعیت بدنی خود را در یک حالت مناسب و ایده‌آل نگهدارید.
  3. وزن خود را حفظ کرده و در صورت داشتن اضافه وزن زیاد، زیر نظر یک پزشک و متخصص تغذیه رژیم بگیرید.
  4. از بلند کردن اجسام سنگین با وزن زیاد خودداری کنید.
  5. از بالشت و تشک‌های مناسب استفاده کنید، زیرا تشک‌های غیر استاندارد در طولانی مدت سبب آسیب به کانال نخاعی و ایجاد مشکلات جدی برای صفحه مهره‌ها و کمر می‌شود.

 

آیا پیاده‌ روی جزء فعالیت‌های مفید برای درمان تنگی کانال نخاع است؟

بله؛ پیاده‌ روی اگر روی سطح صاف و فاقد شیب انجام شود می‌تواند برای افرادی که با مشکلات تنگی کانال نخاع و بیرون زدگی دیسک کمر روبرو هستند، مفید باشد.

توجه داشته باشید پیاده‌ روی به عنوان یک روش درمانی کامل حساب نمی‌شود، ولی می‌توان آن را به عنوان یک درمان مکمل و کمک کننده برای رفع مشکل نخاع انجام داد و جزء فعالیت‌ها و تمرین‌های مفید و کاربردی به حساب آورد.

راه رفتن برای تنگی کانال نخاع می‌تواند یک روش درمانی سریع و منحصر به فرد به حساب بیاید که نقش مهمی نیز در کاهش دردهای آزار دهنده سیاتیک دارد.

شما می‌توانید روزانه ۳۰ دقیقه پیاده‌ روی کرده و اثرات آن را پس از گذشت مدتی مشاهده کنید؛ بهتر است برای رفع مشکل تنگی کانال نخاع به جای راه رفتن روی تردمیل، پیاده‌ روی در فضای آزاد را انتخاب کنید، زیرا تاثیر آن بیشتر است و سبب ایجاد تاثیرات مثبت روی خلق و خو و روحیه شما نیز می‌شود.

 

مزایای پیاده‌ روی برای تنگی کانال نخاع

مزایای پیاده‌ روی برای تنگی کانال نخاع به حدی زیاد است که بسیاری از افراد معتقدند این ورزش می‌تواند به عنوان مهم‌ترین راه درمان مشکلات نخاعی به حساب بیاید.

پیاده‌ روی نقش مهمی در تقویت عضلات و کشش ستون فقرات دارد؛ علاوه بر این، فشاری روی دیسک و مهره‌های کمر وارد نمی‌کند و شما می‌توانید با خیال راحت به انجام آن بپردازید.

پیاده‌ روی یک ورزش هوازی است و انجام مداوم و روزانه آن نقش مهمی در اکسیژن رسانی به بافت‌ها و کانال نخاع و از بین بردن التهاب و خشکی بیش از حد آن دارد.

  • افزایش گردش خون
  • بهبود دامنه حرکات
  • حفظ و انعطاف پذیری ستون فقرات

از دیگر مزایای مهم پیاده‌ روی هستند. پیاده روی برخلاف برخی از تمرینات و حرکات فیزیکی، نیاز به تهیه دستگاه‌ها و تجهیزات گران قیمت ندارد و شما می‌توانید هر موقع از روز که مایل باشید به انجام آن بپردازید.

 

روزانه چند دقیقه پیاده روی برای بهبود علائم تنگی کانال نخاعی مناسب است؟

در نظر داشته باشید پیاده‌ روی طولانی مدت نه تنها فوایدی برای بهبود و یا درمان تنگی کانال نخاع ندارد، بلکه می‌تواند عوارض منفی به وجود آورده و سبب تشدید علائم این بیماری شود.

قبل از انجام این کار، باید با پزشک خود مشورت کرده و از او بخواهید مدت زمان مناسب و دقیق را برای شما تعیین کند، ولی به طور کلی روزانه ۳۰ الی ۴۰ دقیقه پیاده‌ روی مشکلی برای بیماران به همراه ندارد و می‌تواند نقش مثبتی نیز در بهتر شدن حال بیمار و کاهش دردهای آزاردهنده تنگی کانال نخاع داشته باشد.

علاوه بر این، در صورتی که بیماری شما حاد است یا به تازگی عمل جراحی نخاع انجام داده‌اید، بهتر است از رفتن به پیاده‌ روی خودداری کرده و تا زمانی که پزشک به شما اعلام کند، استراحت کنید.

 

تاثیر پیاده‌ روی در آب برای درمان تنگی کانال نخاع

پیاده‌ روی در آب برای تنگی کانال نخاع یکی از بهترین و اثربخش‌ترین کارهایی است که می‌توان برای درمان مشکلات نخاعی انجام داد.

پیاده روی در آب

جالب است بدانید راه رفتن درون آب به صورتی که آب تا شانه یا گردن شما را پوشانده باشد، نسبت به راه رفتن بیرون از آب می‌تواند تاثیرات بهتری داشته باشد؛ بهتر است در هفته دو یا سه بار به استخر رفته و درون آب راه بروید تا با این کار، مشکل تنگی کانال نخاع خود را برطرف کنید.

توجه داشته باشید قرار گرفتن درون آب سبب می‌شود تا فشار وارد روی استخوان‌های کمر و ستون مهره‌ها برداشته شده و در نتیجه فشاری که روی نخاع وارد می‌شود نیز کاهش پیدا کند؛ به همین دلیل در صورت امکان، راه رفتن درون آب را در برنامه هفتگی خود قرار دهید.

 

دیگر اقدامات موثر برای بهبود درد تنگی کانال نخاع

در کنار پیاده‌ روی و راه رفتن داخل آب، یک سری اقدامات موثر دیگر مانند

  • انجام حرکات فیزیکی و ورزش‌های سبک
  • فیزیوتراپی
  • جراحی
  • مصرف داروهای مختلف
  • بهبود سبک زندگی
  • تزریق استروئید اپیدورال
  • استفاده از پمادهای گیاهی و طبیعی

می‌تواند نقش مهم و موثری در بهبود درد و بهتر کردن وضعیت ستون فقرات و وضعیت نخاع شما داشته باشد. بهتر است قبل از انجام هر کدام از موارد ذکر شده، در ابتدا با پزشک خود مشورت کرده و اگر پزشک شما این موارد را تایید کرد، در کنار داروهایی که مصرف می‌کنید، اقدامات گفته شده را نیز برای بهبودی سریع‌تر و خلاص شدن از درد کمر و گردن انجام دهید.

 

سخن پایانی

پیاده‌ روی برای تنگی کانال نخاع یکی از بهترین اقداماتی است که سبب تقویت عضلات کمر شده و در نهایت فشار وارد روی ستون فقرات را کاهش می‌دهد. در صورتی که اقدام مناسبی برای مشکل تنگی کانال نخاع انجام نشود می‌تواند مشکلات فراوان و عوارض جبران ناپذیری برای فرد به وجود بیاورد.

در کنار پیاده‌ روی و انجام حرکات ورزشی سبک، شما می‌توانید از پماد آدورامین نیز استفاده کنید، این پماد جزء بهترین محصولات موضعی است که دارای خاصیت چسبندگی بوده و با ماساژ آن، می‌توانید عارضه‌هایی مانند بیرون زدگی دیسک کمر و سرخوردگی مهره‌ها را بهبود بخشید.

 همچنین برای کاهش دردهای آزاردهنده کمر و گردن، مصرف این پماد در دوره‌های یک تا دو ماهه، می‌تواند گزینه مناسبی باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *